Deventer 2026
Deventer 18-23 mei 2026
Een digitaal slot
De heenreis is zonder problemen verlopen. Met een overstap in Den Haag ben ik van deur tot deur in drie uur aangekomen bij de toegang tot mijn studio. En die toegang is nu net waar de schoen wringt. Het is een klein zwart digitaal plaatje, waar ik een zescijferige code moet invoeren. In eerste instantie zie ik helemaal niets. Inmiddels is een bewoonster uit de buurt me te hulp geschoten, maar kon er helaas ook niets van maken. Na wat verwoede pogingen om iets van leven te zien in het slot, ontdek ik dat ik mijn leesbril nodig heb om de minuscule streepjes te zien. Toch maar even gebeld met beheerder van de studio. Hij heeft me geduldig uitgelegd hoe ik de code kan invoeren. En dan duurt het nog een minuut of 3 voordat ik alles heb ingevoerd en de deur hoor open gaan.
Een nieuw fototoestel
Dit is de eerste keer dat ik mijn Leica-fototoestel thuislaat. Het is een mooi toestel, maar te zwaar en onhandig om bij lange wandelingen mee te nemen. Thuis had ik al gekeken waar ik in Deventer een ander toestel zou kunnen kopen. Mijn oog is gevallen op een alleskunner op het gebied van compact-camera’s. In de stromende regen loop ik naar een al 130 jaar bestaande fotowinkel, hartje Deventer. De verkoper is een vriendelijke man die me alles wil uitleggen over de werking van de camera. Maar aangezien ik al heel wat jaren fotografeer en op de hoogte ben van de functies, sla ik die uitleg beleefd af. Evengoed heeft hij me nog wat goede tips gegeven en het riempje voor me bevestigd. Dat is zo’n gepruts, dat ik blij ben met zijn hulp.
Deventer heeft zowaar eenzelfde supermarkt als waar ik thuis mijn boodschappen haal. Alleen ruimer van opzet.
De eerste nacht is altijd moeizaam. Vreemde geluiden en wennen aan een ander bed. En dus schrijf ik de eerste ruwe versie van dit verslag om 3 uur in de nacht. De komende nacht gaat vast beter.
Mijn koffer van 30 jaar
Deze dag heeft achteraf gezien veel in het teken van mijn koffer gestaan. Op de route naar mijn studio in Deventer, bleek dat de wielen van de inmiddels 30 jaar oude koffer het niet meer aankonden. Eerst merkte ik dat de koffer moeizaam trok en af en toe zelfs ging slepen. Toen viel er een deel van de schijf om de as van het wiel af en de schijf om de as van het andere wiel splitste zich in tweeën. Ik heb de studio gehaald, maar het is duidelijk dat ik voor de terugweg iets anders moet zoeken.
Eerst maar eens gekeken op verschillende sites voor een reparatie. Het feit dat ik de koffer al 30 jaar heb, betekent in veel gevallen dat de specifieke wielen voor dit model niet voorradig zijn. Het contact met de fabrikant van de koffer geeft uiteindelijk de doorslag: de wieltjes worden niet meer gemaakt en zijn ook niet meer leverbaar.
Hoewel de koffer verder nog helemaal goed is, zal ik een andere moeten kopen. Daarna volgt nog een korte zoektocht naar mogelijkheden om de koffer netjes te kunnen aanbieden ter destructie. Winkels zorgen niet voor een eventuele recycling en de milieustraat in Deventer is, zoals meestal in Nederland, alleen toegankelijk voor haar inwoners. Mijn verhuurder heeft nu aangeboden om het ding weg te brengen.
Het pontje over de IJssel
Verder vandaag een korte trip door Deventer dat aan de IJssel ligt. Je kunt met een pontje naar de overzijde. Vanaf de overkant van de IJssel heb je een fotogeniek uitzicht op Deventer. De ochtend leent zich daar niet voor, omdat de zon nu recht in mijn lens schijnt. Dus de foto’s die ik genomen heb zijn helaas niet goed voor publicatie.
De Waag van Deventer
Vannacht vooral tussen 3 en 6 uur heel vast geslapen, wat moeilijkheden oplevert voor de ochtend. Alles loopt super traag: ik sta een uur later op dan gewoonlijk en pas tegen 10 uur ben ik klaar voor vertrek. Stedelijk museum ‘de Waag’, dat vandaag op het programma staat, opent om 11 uur. Geheel tegen mijn verwachting in gaat de nooddeur van dit oeroude pand precies op tijd open. Vriendelijk personeel, dat echter veel met collega’s in gesprek is, maar tegelijkertijd wèl oog heeft voor de klant. De nooddeur is nodig vanwege de renovatiewerkzaamheden die uitgevoerd worden.
De Wikipedia laat me weten dat de Waag van Deventer al 1050 jaar bestaat en daarmee het oudste ‘waaggebouw’ van Nederland is. De Waag in Leiden is bijvoorbeeld 130 jaar jonger. Ik word vriendelijk verwezen naar de garderobe in de kelder voor de kluisjes. Waar ze niet voor waarschuwt is dat het trapje naar beneden smal en donker is, het trapje oogt dan ook vrij oud. Op de begane grond is een kleine tentoonstelling over de opnames voor de film ‘A Bridge Too Far’. Deze film over Operatie Market Garden werd in 1976 in Deventer opgenomen. Ik ben niet bijzonder geïnteresseerd en loop dan ook vrij snel door naar de volgende etage. De trap is ditmaal moderner en goed te zien. Er zijn twee etages, eentje met voornamelijk schilderijen waarop ook het gebouw zelf staat, uit de tijd van Karel de Vijfde. Boven de toegangsdeur stond een manshoog beeld van Karel V, gemaakt van zandsteen. Het museum heeft maar één schilderij met dat beeld uit die tijd. Het beeld is na die tijd verdwenen. Wèl is het hoofd teruggevonden. Zandsteen is zeer gevoelig voor weersinvloeden, en alleen de haardracht is nog te herkennen. Doordat ik moet wennen aan het nieuwe toestel en de lichtomstandigheden in het museum niet erg goed waren, is de opname van het schilderij helaas mislukt.
Yvonne
In de middag ontmoet ik Yvonne, de vrouw van het echtpaar dat de studio waar ik verblijf verhuurt. Een aardige dame waar ik deze week al regelmatig mee geappt heb. Ze heeft op de begane grond haar atelier, waar ze af en toe mensen ontvangt. Op haar kaartje lees ik dat ze klassieke schildertechniek heeft gestudeerd in Groningen.
Problemen met de camera
Inmiddels heb ik al aardig wat foto’s kunnen maken op mijn nieuwe camera. Het vervelende is echter dat ik het toestel iedere keer opnieuw moet instellen op het RAW-fotoformaat. Ik heb de volledige handleiding (die tegenwoordig alleen van het internet te downloaden is) al nageplozen. Het lukt me echter maar niet om de instelling vast te zetten. Dus terug naar de fotograaf die me het toestel gister heeft verkocht. Hij is er geruime tijd mee bezig en roept uiteindelijk de hulp in van een jongere collega. Ook die heeft er moeite mee. Uiteindelijk lukt het ze samen om het probleem op te lossen. Met een opgelucht gevoel ga ik de winkel weer uit.
Het IJsseldal
Ondanks het vroege uur van opstaan, lukt het me net niet om de trein van 6.25 uur naar Twello te halen. Het stoppertje richting Apeldoorn gaat om het half uur. Als ik om 7 uur uitstap in Twello, kan ik beginnen aan een rondwandeling van 3 uur. Op de app op mijn telefoon word ik perfect langs de route geleid. Een keer of vier gaat het bijna mis, ware het niet dat de app me waarschuwt als ik verkeerd loop. Halverwege de route door het IJsseldal, blijkt een deel van het langeafstandwandelpad te zijn afgesloten. Op de kaart kies ik een omleiding. Na een paar honderd meter geeft de app zelf een alternatieve route. Het lijkt de Tomtom voor de auto wel.
Koffer niet op voorraad
Na 11 kilometer en bijna 3 uur gewandeld te hebben, kom ik terug op het station van Twello. En nu ben ik wèl op tijd voor de trein van 10 uur. Eenmaal terug in Deventer loop ik naar de tassenwinkel waar ik eerder geweest ben. Op de internetsite stond duidelijk dat de vervangende koffer van mijn keus op voorraad was. In de winkel wordt mij verteld dat het betekent dat de koffer in het magazijn op voorraad is. Het duurt vervolgens nog een week voordat de bestelling er is. Gelukkig is de winkelbediende goed op de hoogte van de alternatieve mogelijkheden en met een koffer die iets groter, maar verder vrijwel identiek is aan mijn oude exemplaar stap ik de winkel uit.
De zon op het slot
Inmiddels is het tegen half 11 in de ochtend en begint de warmte toe te nemen. Omdat de zon nu op het digitale slot van mijn toegangsdeur van de studio schijnt, is het correct intoetsen van de code een uitdaging. Omdat ik bijna niet kan zien wat ik intoets moet ik drie keer opnieuw beginnen.
XR
Vandaag neem ik een rustdag. Op het nieuws ’s avonds hoor ik dat Extinction Rebellion (XR) zaterdagmiddag na 13 uur de sporen van Utrecht Centraal gaat blokkeren. Mede vanwege de verwachte hitte (in Deventer is het om 11 uur al 26º) besluit ik om morgenochtend een heel vroege trein te nemen als ik naar huis ga.
Het pinksterweekend is begonnen
Het was erg vroeg vanmorgen. Vanwege het missen van de trein, toen ik naar Twello wilde, neem ik ruim de tijd. De vorige dag heb ik al mijn koffer al zoveel mogelijk ingepakt, zodat ik rustig kan ontbijten. Helaas was ik vergeten dat vandaag voor veel mensen het pinksterweekend is begonnen. Gisteravond was het dus op straat vrij onrustig tot een uur of één in de nacht. De studio is niet bepaald geluidsdicht en vooral als men langs de voordeur loopt zijn mensen soms letterlijk te verstaan. Het is dus een kort nachtje geworden.
Om iets na kwart voor negen rolt de trein langs perron 5b in Leiden. Het is nog ochtend en
de temperatuur loopt al aardig op. Eenmaal thuis staat mijn toiletvloer onder water. Ik wist dat het kraantje naar de stortbak lekte en dat had ik dan ook helemaal dicht gedraaid bij vertrek. Misschien is er meer aan de hand. Dat is een klus voor de komende week.
Tot volgend jaar
Deventer is een prachtige stad met een autoluw centrum. Waar Leiden meer water heeft, is de binnenstad van Deventer bezaaid met zeer oude panden in frisse kleuren. Mijn accommodatie was geweldig, in schril contrast met mijn verblijf vorig jaar in Groesbeek. Als het lukt ga ik volgend jaar weer. Er is nog genoeg te verkennen in Deventer.